Ə. Haqverdiyev. Əsərləri II Cild.. Bakı, , 1941.

Hacı Xəlil, müsinn (yaşlı) şəxs, səksən beş il dünyada ömür etdikdən sonra Xudavəndi-aləmin əmrini yerinə yetirməkdə idi. Bir otağın ortasında Hacını üzü qibləyə uzatmışdılar. Başının üstündə molla tilavəti-Quran etməklə məşğul idi. Sağ tərəfində Hacının övrəti (arvadı) oturub, əlində dəsmal, həzin-həzin Hacı ilə keçirdiyi günləri yada salıb ağlayırdı. Sol tərəfində Hacının cavan oğlu kürsü üstündə oturub, bikeyf gözlərini bir nöqtəyə dikmişdi və təkrar-təkrar ah çəkirdi. Hacının qədim nökəri Kərbəlayi Qulaməli qapının ağzında ayaq üstə durub, gözlərinin yaşını ağ biyan kimi ağ saqqalından axıdırdı. Heç kəs bir söz danışmırdı, hamının gözü Hacının üzündə idi.