. Azərbaycan ədəbiyyatı tarixi: 6 cilddə (II cild). Bakı, Elm, 2007.

Altıcildliyin bu cildi ən qədim zamanlardan XIII yüzilliyə qədər olan dövrün ədəbiyyatını əhatə edir. İlk yazılı qaynaqları e.a. altıncı əsrə gedib çıxan və dünya ədəbi-mədəni fikrinə "Avesta" kimi ölməz abidə bəxş edən Azərbaycan xalqının ədəbiyyatı sonralar ümumtürk kontekstində davam etmiş, Orxon-Yenisey abidələrində (VI yüzillik) dövrümüzə qədər gəlib çıxmışdır. Cilddə həmçinin qədim alban yazılı abidələri və Azərbaycan islam-laşdıqdan sonra VIII-XII əsrlərdə ərəb dilində yazıb yaratmış azərbaycanlı şairlərin yaradıcılığı və bu ədəbi-mədəni prosesin zirvəsini təşkil edən Xətib Təbrizinin elmi-ədəbi irsi araşdırma predmetinə çevrilmişdir. Ancaq cildin əsas məzmununu XI-XII əsrlər Azərbaycan poeziya məktəbi və onun Qətran Təbrizi, Xaqani Şirvani, Fələki Şirvani, Mücirəddin Beyləqani kimi görkəmli nümayəndələrinin yaradıcılıq özəlliklərinin təhlili təşkil edir. Bu ədəbi məktəbin fərqləndirici xüsusiyyətlərinin müəyyən edilməsi kontekstində dünya ədəbiyyatının ən böyük şəxsiyyətlərindən biri olan Nizami Gəncəvinin ədəbi irsi, onun bəşər ədəbi-mədəni xəzinəsinə bəxş etdiyi "beş xəzinə" çağdaş ədəbiyyatşünaslıq elminin nailiyyətləri səviyyəsində araşdırılır, anadilli ədəbiyyata keçid dövrünün ərəfəsi nəzərdən keçirilir.